"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
Kömür şehrinde bir cinayet soruşturması sırasında, dalgın Poyraz müdür, Sultan'a "Bülbülü Öldürmek" kitabından anlamlı bir alıntı paylaşır. Masum bülbüllerin şarkılarını dünyaya armağan etmesi gibi, şehrin "bülbülleri" de bir zamanlar madenlerde hayat kurtaran kanaryalardı. Geçmişle bugün arasında kurulan bu metaforik bağ, soruşturmanın derinliğine işaret ediyor.
Erken kalkardı sabahları;güneş merhaba demeden şehre bir iz bulabilmek için hiç sıkılmadan hergün sokulurdu usulca denizin kıyısından bir iz bulamayınca belki kendisi gibi kıyıya vurmuştur umuduyla saatlerce gezerdi kumsalı boydan boya...Sonra yüzerdi;içindeki tüm öfkeyle denize kafa tutan o kayalara.Şimdi anlıyorum oysa ki ne kadar çok sevdiğini söyleyip selam
YZ
Hangi güne uyandığımız belli mi?
Halid Ziya Uşaklıgil
Karanlık, uçsuz bucaksız karanlık… Gecenin en koyu anı, tek bir canlı bile yok ortada, her gece ötüp duran çekirgeler bile uyumuş sanki ya araba sesleri; nasıl da sustular bir anda. Çıt yok, müthiş bir sessizlik. Gökyüzünde birkaç yıldız var.Bir tanesi çok parlak, sanki göz kırpıyor bana.Dikkatlice bakıyorum gözümde
Otobüs hareket etti.Artık yeni bir hayata başlıyordum.Ne yapacağımı,nelerle karşılaşacağımı bilmiyordum ama artık geriye bakmayacak ve kendi emeğimle kendime yeni bir hayat inşa edecek hem de dünyanın en kutsal mesleğini yapacaktım.
Başımı cama yaslamış, İstanbul’u son defa seyrederken yanımda oturan adamın sesiyle kendime geldim:
-Yolculuk
Yavaş ve aksak adımlarla merdivenlere adım attığında Onorgud bunun hiç de Kahin’in sıradan hallerinden olmadığını anladı.
Cadıkahin Kral’dan iki basamak aşağı da durdu.
Kral ürperdi.
Krallarınkahini sıska, kemikli elini Krallarınkılıcı’na doğru uzatıyordu. Uzun, kalın çelik namlunun usturadan yüz bin kat keskin ağzına
TYB Kırklar Meclisinde Mustafa Özel ile yapılan etkinliğin değerlendirme metni
Bir yandan terlerini silerken, diğer yandan da sigaralarını yaktılar. Masadaki içkilerinden birer yudum aldıktan sonra Nazan, dudağının kıyısına yerleşmiş gülümseme ve gözlerinde, sevgiyle karışık bir ışıltıyla Arzu’ya baktı.
Arzu:
“Ne o kız, beni becerecekmişsin gibi bakıyorsun” dedi gülerek.
Orhan Pamuk
