"İnsan, anlattığı hikâyeler kadar yaşar. — Gabriel García Márquez"

Şiir > Deneysel

karışık

Bahar

Bulaşmışım hayata yaşıyorum işte / Bir, üç, beşli biçimler benimki /

karışık

Fark-ı Şuur

senin aman dediğini vazoma koyuyorum sabahları / ve bakıyorum şaşkın bir baykuş gibi

olumlu

Yürek

Yüregini yüreklendiren yüregimi / Yüreklendirdin mi ki / Yüreklendirmedigin yüregimle

üzgün

Suç

Suçsuzdu çok mutluydu / Tutamadı gözünün biri ağladı / Burun

karamsar

Hava Durumu

Kaldırım taşlarını mı ağlatsam / Yoksa bir vuslat olup koştursam mı bir yanlışı

üzgün

Evcilik

EVCİLİK / Bir gün girdik serene, / Bağırdık başka girene,

üzgün

Hiçlik Ormanı

odamdaki kimsesizliğin kasvetli ve nemli havasınından kurtulmak istiyordum. / istediğim tek şey buydu.

üzgün

Dilba…

\]RGeçerken uğra yüreğimin kıyısına. / Sana ait olanları al. Ne varsa!

üzgün

Aç Ar

AÇ AR / Karanlıkta oturuyorum, / Işık gözlerimi rahatsız etti

Başa Dön