"Yazar, evreni adlandıran kişidir. — Roland Barthes"

Şiir > Soyut

nostaljik

Mesele

Az önce yine geçtim, / Geçmişte yüzlerce kez geçtiğim köprünün altından

üzgün

Dahlia

Bıçak bir çığlık koptu gözlerinden dün gece / Bir sen görmedin o bıçak

karamsar

İnsanlar Nerde?

Dalgalar kıyıya vurdukça duydum hayatın sevinç çığlıklarını. / Yakamozu izleyerek çözmeye çalıştım hayatın

nostaljik

Zaman

Yitik tecrübeleri kavmimin / Bir kadim tarihte tanıştım senle /

düşündürücü

Söz - Süz

Kelimeler anlamlarıyla savaşıyor / geceye inat tarifleri tarifsizleştiriyor / büyük

üzgün

Visine

Gördüklerimin hepsini yazarken bir kenara / bulanıklaşan hayatları / netlikle

karamsar

Albümle Konuşma

çözemediğim bir şeyler var hayatımda\*\* / dünlerin çözgüsüne dolanmış saçlarımı açtıkça,

nostaljik

Utku

Nedir o, ömrümüzün hiç dinmeyen rüzgârı; / Ateşten bir dağın eteklerinde?

üzgün

Bilmiyoruz

Yasıyoruz amansızca / Hiçbir şey bilmeden / Ölüm nedir bile

karamsar

Ben...

Dar zamanların geniş yürekli aşığıyım ben / Ne sen daimisin ne de ben..

karamsar

Sağanak

Bir asit yağmuru sanki bu hüzün sağanağı / Sadece tenimi değil derimin altını

nostaljik

Açılım

açılım / öylesine bakma ne olur / gözlerin değsin gözlerime

Başa Dön