Şiir > Soyut
üzgün
Sensizliğin Şafağında Hayalin!..
A. / Vurgun yemiş baharlar gibiyim şimdi… / Sensizliğin şafağında
üzgün
Kör, Kuru Mordan Ötesi Eflatun
çıplak kaldım labirentlerinin doksan derecelerle saptırdığı yollarında, / ışıklarını söndürdün aç kaldım, susuz
olumlu
Silinmez Düşlerdeki Beyaz Sevdaların Tadı
Duyguların bir bütün olmalı / Tutkularına söz geçirebilmen için! /
üzgün
Aşkın Sureti Beliren Tebessüm
Verilmiş sözlere sığınıyorum artık / boşunaydı saklamaya çalışmam hem de /
karışık
Kapı (Yokun Olmadığını Aşkın İse Yok Olduğunu Kavradığım An )
Anahtarını bulup kalbimin derinliklerinden / bütün kapılarını açtığımı anladığım an hayatın,
umutlu
Nekahetten Çıkarken
Kalın surla örülü, serin bir karanlıktan / Sensizlik hasretiyle, kıvrılıp da geçerken
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku