"Yazmak, bir hayaletle güreşmek gibidir; kazansan bile, kollarında hep o soğukluk kalır." - Stephen King"

Şiir > Yaşam

üzgün

gül yüzlü

yokluğun başakları filizlenirken / bütünlüğü yokolma sürecinde bitkin tarlalarımda /

üzgün

\] / “Küçük biberim” / Yürekler pır pır çıktılar yola

üzgün

Uzak Kalıyorum

küfrederek bir nefes daha çekiyorum / gözlerim kanlanmış / koltuğa

üzgün

Ölüm

Ölüm / Oda loş, suresiz duvarlar kasvetli. / Kapı aralığından

nostaljik

Tek Eşkıya

Gidişleri bilirsin / Herkes bilir / Hep bir kişi gider / Aynı anda / İki kişi

karamsar

Amerika

Amerika, vucudu dev gözleri bir o kadar zerre / Kendinden olmayan herşey çok

Başa Dön