"Yazmak, bir çölü geçmek gibidir; vardığınızda ne bir vaha kalmıştır ne de sizden bir dirhem et." – Franz Kafka"

Şiir > Yaşam

üzgün

Hayriye

seksen yaşındaydı / adı hayriye / mahallenin en sevileni

üzgün

Şiirlerim

Bu akşam düşüncelere daldım / Düşünceler içirisinde boşluklara / Boşluklar

üzgün

Çocuk Olmak

Bir eksiklik var sanki bende, / eskisi kadar sevemiyorum çocukları. / Ne oldu? Neden

karışık

üçleme

DOĞUM / Acılar çekeceksin, / Anacığının şu anda çektiğinden beter.

iyimser

Harikaydı Sabah

Harikaydı Sabah / Karanlıkta uzayıp gidiyordu gölgeler / Perdeyi aralayıp

üzgün

Ağlama

Orada Uzakta Deği̇l Yaninda / Ağlayan Bi̇r Çocuk Var Duyuyormusun /

olumlu

Ayna

ayna / Gün geldi / Kapımızın yanına /

üzgün

Ah Hüzün

Hüzündür işte, benim yüzümdür her şey / Annemsi bir bekleyiş, öylesine, bitmezcesine

üzgün

Beni Seviyorum

Durgun sularda yetişen bir çiçektim, dualarla çıktım yolculuğuma habersiz. / Yarınlarım; umutlarımdı. Köreltemedi

üzgün

Hani

Birlikte çıkmıştık biz seninle bu yola, / Her zaman, her yerde olacaktık kol

Başa Dön