Şiir > Yaşam
üzgün
Çocuk Olmak
Bir eksiklik var sanki bende, / eskisi kadar sevemiyorum çocukları. / Ne oldu? Neden
olumsuz
Neler Olduğunu Bilmiyordum
Neler olduğunu bilmiyordum, / Yalnızca kötü bir şeyler geliyordu başıma. /
üzgün
“O”tek yenilgim, sonucuna itiraz ettiğim.
Onu kaybettim... / İlk cümlesiydi gözlerime bile bakamayıp ağzından dökülen.İçindeki sessizlik gözlerinin buğusuna
üzgün
Beni Seviyorum
Durgun sularda yetişen bir çiçektim, dualarla çıktım yolculuğuma habersiz. / Yarınlarım; umutlarımdı. Köreltemedi
üzgün
Yaşamın Dolambaçlı Yolları
Bıçak kadar keskin yağmurlu geceler. / Sıcak ağlar soğuk yağar bulutların.