"Yazar, evreni adlandıran kişidir. — Roland Barthes"

Şiir > Yeraltı

karamsar

Neşter

Vursun şimdi Karacadağ, patlatsın kendini / Bir daha yaksın gönlümün kılcalındaki köylülerimi

nostaljik

Camel' 8

Mesken biletleri kesilince mavi kuşlara, kentler sayısıca kez yakınlaştı; / Kanatlarına değecek kadar

düşündürücü

Keskin

politik / keskin / torbada iki misket /

nostaljik

Part time

sevdanın sokağında, / yağmurlu bir akşamda, / dolaşıyorum. / damlaların omzuma yıktığı, / sevda sözleri yazıyorum,

üzgün

Dünyevi O Hazların

Gözyaşlarımla boğuladuruyorum akşamımda sonumu göremiyorum / Şimdilerde içtensizlikler en büyük eksikliğim

umutlu

Şehir - 3

Sokaklarında kaybolduğum şehir / Rüzgarına kapıldığım hani / Güneşine aldandığım

karamsar

Araf'ta Duran

ne kızlığı teslimatta erkenci nazenin / ne erkekliğe ilk adımı atmış oğlan çocuğuyuz...

üzgün

Uğultu

![]() / İntihar süvarisiydik hayatın / İstanbul'un koynundan kaçan

düşündürücü

Afazi

gerçeklik hayal gücümüzün bir ürünüyse / hayal gücümüz gerçeğin ürünüyse /

Başa Dön