karamsar
İsimsiz 4
nefretine değince kan damlatan kılıç, nasıl da cengaver yürüyorsun / nefesini tıkayınca amberin
Şiir > Yeraltı
üzgün
Karanlık Perde Piçi
etimi yemek istiyorum artık, / kendimin dışında bakacak başka birşeyin tadı kalmadı.
nötr
Ara Geçiş Formu / Kimileri
kimileri aysberg yürekli / yel değirmenlerine tükürür / hafıza kayıplarımızın
karışık
Çöpe Atılmış Bir 14 Şubat Hediyesi
Uyandım. / Bir daha uyanmamak için Tanrıya dua ederken... /
karamsar
Yeraltı Odamda
gözbebeklerim okkalı / el aynamda devran sepya / köpük uçukluğu damarlarımda / dilucum
üzgün
Bu Şiir Yazılmadı; Ölgün Düşlem Esrikliği
Ne kadar yamalarsan yamala / Gölgenden kanamaya başlamışsın bir kere... /
olumsuz
"" Serbest Vezin Sembolik Şizofreni ""
Hâlâ anlayamıyorum; üzerime boşalttığın şarjörden ağzı kulaklarında çıkan tavşanların / beni teğet geçip,
karamsar
Ben Kimsenin Annesi Değilim
Bir kibrit çaktım karanlığa… / Üstüme yapışan bebekleri silkeledim… /
üzgün
Ayak Üzeri Herşey
ben, olmayan bacaklarımla gelemiyorum hiç bir yere / ve gidemiyorum hiç bir kimseden,