üzgün
Karanlık Perde Piçi
etimi yemek istiyorum artık, / kendimin dışında bakacak başka birşeyin tadı kalmadı.
Şiir > Yeraltı
üzgün
Ayak Üzeri Herşey
ben, olmayan bacaklarımla gelemiyorum hiç bir yere / ve gidemiyorum hiç bir kimseden,
nostaljik
Ansız
Hani kurşun gibidir yaşamak demiş o satırlar... / Kurşunu ateşleyen silahlar vardır her
karamsar
Yüzüne Vuran Işık mı?
" Hani gözüme yansıyan ışıktı / “hotel california” ...ilk çığlığım! /
olumsuz
Kimsin Sen?, Adın da Neydi Çocuk!
bir kadın yorgun ve başı düşmüş,gerçeklerinden düşlerine kaçarken buldu seni / üzerinde eski
üzgün
Gidişin Fırtınasıydı Bir Kentin
kadifesi çöker üzerine bu izbe kentin, / acı bir rutubet kokusu sarar benliğini
karamsar
Kan (At) Lı Geceler
Yıldızsız gecelerdi hasreti. / Işıltısız, yakamozsuz sahillerdi. / Gürleyen dalgaların
