Sürekli Portakal Kabukları
piç adam mı doğurmalı kendinden diye bağıran / cinnetlerini plastik güllerle susturan
"Yazar, evreni adlandıran kişidir. — Roland Barthes"
"Yazar, evreni adlandıran kişidir. — Roland Barthes"
piç adam mı doğurmalı kendinden diye bağıran / cinnetlerini plastik güllerle susturan
Yaşamın uçlarından,yerle de bir gökle de / Su da bilir beni yanmakta serinlikte
Garip bir duygudur hiç bir şeye ait olmamak / Yalnızca kitap okumak, filmlere
Düzenli aşkların, / düzüşken notası kulağıma Robert plant kaçırıyor. /
“Tanrı en güzel şarkısını banyo fayansında parçaladı. / Ve bir sabah sahile yeşil
her yazının tarihi noktası konduktan sonra başlar. / Milli buhranın kabız insanı nokta
Sınırsızlık kaplıyor benimi / Bunalımlı günlerin balkon sefaları / Kapılarımız
büyütmeye gerek yok her aşk yavruyken tatlı demiştin ama konu bu değil. /
sözü yakalayıp dizgine getirememek ve koşamamak / gereklerinin peşinden hayatın tutsaklığının.
söndürüyor sigarasını beynimin kıvrımına / baba. enjekte ediyor sonatından bir bölümünü
nedir bu dilimden düşmeyen türkünün sırrı / bu kültürcü havanın iksiri
Şimdi talan edilmiş yurdun göçemen bir çocuk bakışı gibi bendeki beklenti / umut
boğuşurken uykumla, bir hayli yenik düşüyorum. / pohpolanmaların, sevilmelerin ve de hazmedilmelerin
Bizler ne orta ölçekli insanlardık ne de hissi kabarık bakireler... / İnsanlık trajedisinin