"İnsan gördüğü şeyleri şiirle yeniden kurar. — Jorge Luis Borges"
"İnsan gördüğü şeyleri şiirle yeniden kurar. — Jorge Luis Borges"
Onun ismini ilk duyduğum zamanlar, daha delikanlı sayılırdım. Nasıl bir isim bu Zbigniew yahu! dediğimi hatırlıyorum o tarihte... Biraz bizim Türkçede ki zibidi kelimesi ile çağrışım mı yapmıştı acaba? Yapmamış olması lazım zibidi ile bir iki harfi ortak olsa bile...
Bunu kolektif sahipli somutluğa karşı bu somutluğun tersi ve zıddı olması ile "mülk benim" diye seslenen bir soyut anlayışa yaptıracaktı. Bu soyut seslenme, gizli niyetin kendisiydi. "Mülkümü dilediğime, dilediğim kadar vermekle kimine nasibini kıstım. Mülkümden kiminize az, kiminize çok pay var. Kimine de paydan hiç vermedik" diyecekti.
Ve yine kolektif emek zaman şimdilik başka hayat üzerinde olmamakla sizin üzerinize açılmış üstel bir zaman ve zaman tüneli olan kurt deliğidir.
Son edindiğim bilgiler kafamı karıştırıyor. O neydi, psikolojik şiddet ve bileşke kuvvet. Aynı kaynaktan sürekli şiddet ve değişik kaynaklardan saldırılar.
Seksenli yıllarda iki büyük Müslüman Ülke, İran ve Irak birbirleri ile yedi sekiz sene süren savaşlar yaptılar. Irak Devleti Sünni Mezhep'den İran Devleti ise Şia Mezhebi doğrultusunda İslam Dinine yorum getiriyorlardı... Hangi tarafta ölenler şehit olacaktı acaba, bilemedik? Bu savaşta haliyle süper güçlerin silahlarının sahada denenmesine yol açtı.
Hiç kuşkusuz ki canlı veya cansızlar nötr durumuyla en az bir enerji tüketimi içinde olurlar. Evrendeki yıldızlar, kara delikler gibi enerjisi çok çok artmış enerji öbekleri, nötr veya düzenli yapıların enerji verici beslenim kaynağıdırlar.
Erkeklerin takım elbise kravatlı olması ve kadınların saçını başını açıp etek ve pantolon giymesi hiçbir topum için bilimsel buluş olarak görülemez görülmemiştir de. Giyim ve kuşamın bugüne kadar kişi ya da toplumun düşüncesinde en ufak bir değişiklik yarattığını kim gösterebilir?
Bana hangi dil bilimci ne kadar katılır ya da katılmaz bilmem ama bendeniz, düşüncenin kökü olan 'düş' ile 'düşmek'in kökü olan 'düş-'ün etimolojik olarak ortak bir 'tüş' kökünden geldiğini düşünüyorum.
Savaşlar olur, savaşlarda kazananlar ve kaybedenler vardır. Kaybedenler, yani mağlupların boynu büküktür... Hele de bir İslam Toprağı ise kaybedilen yer, asla nokta koymazlar, koyamazlar, fetih ve gaza ruhu buna izin vermez... Virgül yetişir imdada, o virgül kaybedilen yer geri alınıp da yeni bir nokta koyulana kadar, dağarcığımızda saklanır
