"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
Günlerdir İstanbul kokuyor, daha da kokmaya devam edecek.Sokakları sabunla ya da deterjanla yıkandı da ondan mı kokuyor?Hayır.Öyleyse ne mi kokuyor?B.. kokuyor. Daha kibarca söylersem hayvan dışkısı kokuyor.
Hindistan'da sığırlar sokaklarda dolaşır. Kutsal oldukları için kimse onlara dokunmaz. Türkiye'de de insanlar kural bilmeden, düzen tanımadan sokaklarda dolaşır. Biz de onlara kimse dokunmaz. Bizim ülkemizde de insanlar kutsaldır. Şehirlerimiz solunum yetmezliği çeken hastalar gibi. Nefes aldırmazlar insanlara. Şehirler, şehirlerimiz ne açık hava müzesidir ne de açık hava
Merhaba.. Gelişmiş Demokrasiler Seviyesine Nasıl Çıkabiliriz, başlıklı yazımda, gelişmiş demokrasiye sahip ülkelerle , bizi karşılaştırmaya çalıştım, yorumlarınızı beklerim .
Doğan Cüceloğlu
Her devrim, baskaldiri, cesaret orneginin sonu mutlu bitmeyebilir ama her seye ragmen tarafini ve kimligini belli ederek sevgi ve saygimizi kazandin. Bizim umutlarimiz bitti ama senin bitmesin lutfen
Her defasında Türkiyeye dil uzatan, Türkiye benim anavatanım değildir diyen, TC Elçiliğinin önüne siyah çelenkler konarak, kesik eller koyan, her gelen elçiye, -Sanki karışıyor gibi- İçişlerimize karışma diyerek hakaretler eden ve fakat maaşlarını da her nedense Türkiyeden alan ve her başları sıkışınca Ankaraya gidip ağlayan bu zihniyet, geçtiğimiz
Kış nedeniyle kilit vurulmuş evler, lakin bir tanesi evini bu taziyeye açmamış, açma cömertliğini gösterememiş…
Özetleyecek olursak; köy hayatı, bildiğiniz o eski köy hayat değil şimdi.
O eski cömert insanlar, yerini cimri ve sadece kendini düşünen egoist insanlara bırakmış…
Evini komşusunun taziyesine
-Yazımızın başlığını görenler ya bize kızacaklar ya da bu kadar saçma bir şey olur mu? diye düşüneceklerdir.-Belki de az da olsa okuyucularımızdan bizim görüşümüze katılanlar da olacaktır.-Üstüne basa basa söylüyoruz:Muhalefet iktidar olmak İS-TE-Mİ-YOR.
-Neden?
Çocuklar, önce "üff!" "püff!" dediler. Ama bir kaç gün sonra ısrarlı ve kararlı olduğumuzu görünce pes ettiler ve işin tadını almaya başladılar. Birinci ayın sonunda baktık ki çocuklar kendi harçlıklarından kitap almaya başladılar. Oğlum, Dan Brown'un "Cehennem" adlı kitabını, kızım da Stephenie Meyer'in "Alacakaranlık"adlı kitabını aldı. Anne ve
Yine yalnızca kendi mazlumumuz için mi gözyaşı dökeceğiz, ağıtlar söyleyeceğiz? Türkler Türklere, Kürtler Kürtlere, Aleviler Alevilere, Sünniler Sünnilere mi ağlayacak?
Bir sofradayım sanki sofra bezi var sadece. Yenilir yutulur bir durum değil açıkçası. Cimriliğin daniskası somfamda. Akıllar kıt, yürekler boş, beyinler fukara... Nereden tutsan sofra bezi aynı. Tat alınacak hiçbir şey yok. Kıtlık elde... Elimden ne gelebilir? Dudaklar boş sürahi... İçmeye varlar. Ağızlar kazan, yemeye varlar. Bir duvarın
Bütün o boğucu acıya rağmen, “yaşamak lazım”. Çünkü Nazım öyle diyor. Yoksa Genco Erkal mı? Yarın öleceğini bilsen bile bir ağaç dikecek kadar “ciddiye alacaksın” yaşamı. Öyle torunlarına filan kalır diye değil. Yaşamı “ciddiye” aldığın için. Çünkü yaşamak çok “ciddi” bir iş. Bu hayattaki en önemli meselen. Her
Sunay Akın
