"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
Serseri mayın gibi ortalıkta dolaşan şu genç bayanların elindeki cep telefonunu alacak kimse yok mu?
Kimse yok mu cep telefonla gelen mahremiyetin tükenişine ‘dur!’ diyebilecek…
Genç kızlarımızın elindeki o cep telefonlarını almadıkça; sokak köşelerinde, muhtelif izbe yerlerinde henüz çocuk denilecek yaştaki kızlarımızla vuku bulan
kitabın ismi belki okuyucunun gözünü korkutabilir. Ama elimizde felsefenin akademisi yok. Karşımızda felsefenin süzgecinden geçmiş insana dair repliklerinin göz alıcı nesri var. Sade, anlaşılır bir dille sinemanın varoluşa katkısı anlatılıyor.
Yıl 2019. Türkiye beş vakit namazda. Maaaşallah, maaaaşallah! Devlet kamyona, millet dincilere çarptı. Ferhan Şensoy’a da siyah çarşaf pek yaraştı. Size de yaraşır. Emin olun yaraşır! Rezervasyonunuzu yaptırmayı unutmayın. Beş yıl sonra lazım olacak.
Fikret Başkaya
12 Mart 1971 döneminde Türk Müziği politikalarının bir eleştirisi...
Uğultuların arasında bir ses duydum,
Öte diyardan bir haykırış.
Araladım bin zincirli kapıyı ardına dek,
Korkuyla kavrulan birini buldum.
Kıl gibi ince bir ipin üzerinde yürüdüm,
Türk Tiyatro' sunun önemli isimlerinde Hâzım Körmükçü' nün mûsıkîşinaslığı
Kitap fantastik türde. Lakin öyle içinde devler, cüceler, ejderhalar, elfler yok.. Macera günümüzde ve dünyamızda geçiyor.. Pardon öyküde bir tane cüce var ama o sayılmaz..
Milletvekillerimizin 'Biz de açız' feryadından sonra Anadolu'muzda Kadirşinas Halkımız tarafından başlatılan ve solganı 'BEN AÇ KALSAM DA VEKİLİM TOK, SIRTI PEK OLSUN' olan Kampanya süresince Memleketimizin İl, İlçe, Belde ve Köylerinde toplanan ve miktarı ve tutarı beklenenin çok üzerinde olan yardım malzemeleri şu kalemlerden oluşuyor:
Nasıl beklerdim, bitmek bilmeyen günler boyunca onun avdan dönmesini ve nasıl da sevinçle dolardı kalbim, ayak seslerini duyunca! Gönülden bağlıydım ona. Bütün dünyamdı o benim.
Türkiye ise, sanki bu savaşa taraf olmaya çoktan razı bir istemle kollarını erken sıvamış ve kimi destek adımları atmış da, müttefiklerinin rızası bir türlü çıkamadığı için, bir çıkmaza düşmüş gibidir.
‘Boşluk’ herkesin içinde öylece durduğu sürece ‘anlama’ sorunsalının ve sırasız ‘yargı’ların ne gibi bir önemi olabilir ki...
Aşağıdaki metni anlamaktan aciz bir okurun boşluğu ile boşluğuna ürettiği çareler ve sorduğu sorular arasında ‘öfke’den başka nasıl bir bağ olabilir ki...
Kişi, okuyabiliyorsa, okur; yazabiliyorsa, yazar; ikisini gerçekleştirebilene de, okur-yazar, diyoruz. Yazarlık ise, ayrı bir şey, kavramlaşmış bir sıfat olmuştur. Her yazabilene “yazar” diyemeyiz. Yazarlık, yazma işlemiyle başlasa da sadece onunla sınırlı değildir; neyi yazmak, niçin yazmak, nasıl yazmak ve kimler için yazmak da çok önemlidir.
Mahir Ünsal Eriş
