"Yazmak, aslında kâğıdı kandırmaktır; boşluğa, anlam taklidi yapmasını sağlarsın." – Umberto Eco (kurgusal alıntı)"
"Yazmak, aslında kâğıdı kandırmaktır; boşluğa, anlam taklidi yapmasını sağlarsın." – Umberto Eco (kurgusal alıntı)"
hayat dersleri 3: sodade
hayatta herşey yolundayken içteki huzursuzluk, bu ispanyolca kelimenin anlamı; sodade...
kulağa çok romantik geliyor.
ispanyolların meşhur, geleneksel gazlı içeceğidir desem de gayet uygun olurdu.
bizde soda, ispanya da sodade…
Be mübarek hayvan oraya sığmayı nasıl başardın. Hadi sığdın tahtaya yapıştığın halde kımıldamadan yaşamayı nasıl başardın?
Ben de çok isterdim içinde “acı” geçmeyen yazılar yazmayı.
Suya-sabuna dokunmadan…
Ezilenlerin feryadını duymadan…
Komşusu açken uyuyabilen…
Vurdumduymaz bir hayat yaşamayı ben de denemek isterdim.
"yıldızlar vardı önce.hepsini söndürdüler yavaş yavaş.karanlık çağda tıkıldık kaldık.elimizden tutan bir tanrımız yoktu.bize iyi olacağımızı söyleyen bir annemiz ya da...umudumuz yoktu bizim,hayallerimiz yoktu.günlük düşlerdi hep kurduğumuz.rüyalar ise sadece uykularımızda saklıydı.bilinçaltımızın bize sunduğu bir şovdu sadece;
ve perde kapandı..."
Merak etmeyi ve öğrenmeyi kimilerine havale edenler ve bunun ne demek olduğunu bilmeyenlerin zekâsı, evlerimizin misafir odalarını süsleyen vitrinin içinde asla kullanılmayan aksesuarlara benzer!
Davul zurna ile gelen bu provokasyonun rüzgarına alelacele kaptırıverince kendimizi,
puslu havalar kaplayıverdi aydınlık gökkubbemizi.
Ne zaman dağılır bu kara bulutlar,dağıtabilir miyiz gerçekten?..
Geride birçok tanıdık, sevenler kalır. Gözleri yaşlı, sessiz sedasız giden geminin ardından bakakalır ve ince ince yaş dökerler. Bu hayata veda edenler sessiz bir törenle asıl ait olduğu yere teslim edilirler. Toprağa verilirler.
Artık onlar için hayat geride kalmıştır. Geride kalanlara ise hayat kaldığı yerden devam
Miraç bir yakınlık. Sonsuz adımlarla Rabbimiz tarafından “gel kulum” demek.
Sonbaharın gidişi ile kışa başlangıç arasındasınız.Yaşamınızı etkileyecek günler. Giyeceğinizden tutun da.. Bir de bakıyorsunuz aranıza üçüncü bir mevsim giriyor. Pastırma Yazı. Şaşıp kalıyorsunuz.
Cenazeler illa camiden kalkacak diye bir kural yoktur. Her isteyen yurttaş herhangi bir dine veya din adamına danışmaya mecbur kalmadan cenazesini istediği şekilde, istediği yerde, kendi inanışına veya ölmüş olan kişinin vasiyetine göre özgürce kaldırabilmelidir.
İktidar tarafından ucube olarak tanımlanan ‘İnsanlık Anıtı’nın kafası, yıkım işçileri tarafından tekbir getirilerek kesildi. Kesimden önce heykelin baş kısmı vince bağlandı. Ardından elmas kesme makinesiyle heykelin boynuna özel çelik halat geçirildi. Heykelin başının kesilmesi sırasında işçilerin “Allahuekber” demesi dikkat çekti. 27.04.2011 (http://www.gazetesok.com)
Barışın, kavga ve savaşlardan sonra yapılması tuhafıma gitti. Biraz irdelemek istedim. Neden önce yapılmıyor değil mi ?
Amaç belli…
Bulanık bir iklim yaşatılmak isteniyor güzel Türkiye’me.
Yine puslu hava isteyenler var.
Yine ‘sisler bulvarı’nda ‘her an her şey olabilir’in tezgahı açılmış.
Bazen sağanaklar yağar içimizde, bazen de en baklemediğimiz zamanlarda güneş açar. Bu yazının küçük beyaz bir kamelya ile ilgisi var. Bu küçük ve sanal kamelya nasıl bir hüzün perdesini aralayabildi ?...
Ben ders vermeye kalkınca dersi ben aldım. Benim gibi hayat dersi vermek isteyen bir öğretmene de ders vermişler geçen hafta.
Evet, her şey ağaçların sökülüp güzelim Gezi Parkının; ruhsuz, betondan yapılmış bir AVMye dönüşmesini engellemek için başladı. Farklı dünya görüşünden yüzlerce genç insan peşlerine yaşça büyükleri ilk defa bu denli kısa sürede ve etkili bir biçimde takabilmeyi, kendi saf ve çevreci söylemlerine katabilmeyi başarmışlardı.
