"Bütün büyük edebiyat, iki hikâyeden biridir: yolculuk ya da yabancının gelişi. — Lev Tolstoy"
"Bütün büyük edebiyat, iki hikâyeden biridir: yolculuk ya da yabancının gelişi. — Lev Tolstoy"
hayat dersleri 3: sodade
hayatta herşey yolundayken içteki huzursuzluk, bu ispanyolca kelimenin anlamı; sodade...
kulağa çok romantik geliyor.
ispanyolların meşhur, geleneksel gazlı içeceğidir desem de gayet uygun olurdu.
bizde soda, ispanya da sodade…
Haftanın tatil gününü efradım ve dostlarımla önceki bir zaman diliminde bir programlanan haliyle icara etmek için hazırlıklarımızı olanca titizliği ile yapmıştık.
O vakte kadar gelen dost ziyaretçi ahbaplarla genel değerlendirmek için sohbeti koyulaştırmıştık.
“Kayıp duraklar” başlığa bakıp da matraklık yaptığımı sanmayınız.
Acı bir haber ama gerçek…
Olay Malatya’mızda meydana gelmiştir.
İlimiz Malatya’nın Battalgazi, Hanımınçiftliği, Hasırcı ve Orduzu Belediyelerin durakları –maalesef- birkaç gündür kayıp…
Arabalarımız yollarda biraz debelensin,nolacak...
Yeter ki bereket insin göklerden.
Narin kelebekler gibi dans ederek devam etsin kar...
Valla,ağız tadıyla kar topu oynayamadık bu yıl.
Gözleri kömürden,burnu havuçtan kardan adamlar yapmayı da unutur olduk.
Günüm içinde en önemli kesitin özeti ve bilincine varışım yazarken.Sesli düşünmek gibi.
Sohbet ede ede, güle oynaya gittik. Lefke’ye girdiğimizde bizi yeşillikler karşıladı. Bir tepe üzerine kurulmuş büyük bir belde idi Lefke.
Doğrusu benim çok hoşuma gitti. Şehir havası var. Küçük; ama eksik olan pek bir şey yok gibi görünüyor. Şirin, güzel bir yer.
öyledim arkadaşlara ama dinletemedim. “Laf atıp kudurmayın şu deliyi,” dedim. Dinleyen kim? Ölünün arkasından kötü konuşulmaz. En fazla bir helâlık ister sizden. Atlas kumaş, gümüş çanak, kuşsütü değil. Çok serveti varsa ne olacak? Kefenin cebi yok ya. Fesat bu Taksici Süleyman… Hem de kıskanç. Adamcağız çalışmış kazanmış. Dünya
Ben ders vermeye kalkınca dersi ben aldım. Benim gibi hayat dersi vermek isteyen bir öğretmene de ders vermişler geçen hafta.
bizler neden boş geçmemesi gereken her anı kıymetli olan zamanımızı boş manasız işler yaparak geçiriyoruz?
Akşam bana geldi Kassandra. Keramik kupalarımızda kırmızı, sıcak şaraplarımızı yudumlarken anlattı bunları. “Topla kafanı yaz, belki duyurursun” dedi. Yazdım.
Bugün Bosna-Hersek maçına çıkıyoruz.
Mutlu sona doğru son maç,son adım,son doksan
dakika.
bildiğimizi sandığımız kainatta, en bilge şey, karadelik oluyor bu durumda. acaba farkında mı?
Başlığa bakıp da bir tren yolculuğu yazısı yazacağımı düşünüyorsanız, yanılıyorsunuz.
Zira bir zamanlar Malatya ile Adana arası trenle mekik dokumuş birisi olarak kondüktörlü ulaşıma yabancı değilim.
Bir ülke gelişip serpilmeye durdu mu o ülkenin düşmanlarını sara nöbetleri alır.Geceleri gözlerine uyku girmez.Planlar kurar dururlar.
Şimdiye kadar telaffuz edilen ve topluma mal olmuş bu ifadeler,
Demek ki şimdi korumayı gerektirdi.
Karşılıklı susuyorduk…. Bekliyor ve susuyorduk… Öyle susuyorduk ki çöllerde kaktüsler bile susuyordu. Öyle duruyorduk ki dünya dönmeyi bırakıyordu, duruyordu….Felekler yedi katın yedisinde de duruyordu
