"“Bazı insanlar asla delirmez. Ne korkunç hayatlar sürüyor olmalılar.” — Charles Bukowski"
"“Bazı insanlar asla delirmez. Ne korkunç hayatlar sürüyor olmalılar.” — Charles Bukowski"
Aslında Tanrının evi olması kiliselerde patriklerin, din adamlarının, papazların, zangoçların Avrupa ülkeleri ile anlaşarak Osmanlıdaki isyanların, ayaklanmaların ilk planlayıcıları olduğunu şaşkınlıkla görüyoruz.
Yaşanmamış olmasını istediğim durumlar.
beni paralı olman değil; kapitalizme hizmetin yıktı. çünkü sen aptal kızlar gibi hep arabası olanların peşine takıldın. belki bunda bir sorun yoktur. fakat şunu bil ki sen hiçbir zaman insanlara bu arabayı nereden buldun diye sormadın. zira insanların zengin olması önemli değildir; önemli olan o zenginliği nasıl elde
Takmışlar kafalarını öğretmenlere... Tek söyledikleri şey, papağan gibi: "Tiyatroları öğretmenler yönetiyor." Başka bir bildikleri yok. Başka bir şey demiyorlar.
Sen, bu anlayışla hareket edersen yönetir tabi.
dergi fotoğraf sanatının gelişmesine, gezi ve seyahat kültürene, özellikle hatay'ın tanıtımına büyük katkı yaptı. hiç olmazsa dergi internet ortamında varlığını sürdürmeli. burada şunu da ifade etmek isterim ki; hatay'ın tarihi de çok önemlidir. tarihini ortaya çıkaracak araştırmacılara olduğu gibi, araştırılan konuları paylaşmak için bir tarih dergisine de ihtiyaç
Emrah Serbes ve benzeri gibi ozgur, istedigi gibi yasayan insanlar kotu diye adlandiriliyor; medyada karizmatik, lider ve inancli pozu verenler iyi diye adlandiriliyorsa unutmamali, iyiler kotulerden daha sabikali!
Genelde erkek çocuklarına yakıştırılır bu fırlatmalık durumu. Çocuğun babası da zaman zaman gizliden gizliye, bazı zaman da göstere göstere çocuğuyla gurur duyar. Fırlatma olmak sanki güzel bir şeymiş gibi gelir, diğer insanların aklına... Ulan onun çocuğu fırlatma oluyor da benimki niye fırlatma olmuyor, onu fırlatanlar benimkini niye fırlatmıyor,
Kin, nefret ve öfkeyi hakim kılmayı amaçlayanların sinsi oyununu dostluk, kardeşlik, birlik, sevgi, saygıyı ve güzel ahlakı yaygınlaştırarak bozalım.
Peki, ne oldu size de Ebu Sufyanın, Hamzanın mezarına attığı tekme anında sarf ettiği sözleri şimdi sizin kalemlerinizde damlalar oldu.
Merhaba. Kurtuluş Savaşımızda Fransa'dan, İngiltere'den , İtalya'dan Yardım Aldık mı ?, başlıklı yazımı görüşlerinize sunuyorum.
İçimden haykırmak geliyor: Yuh, yani bir Fransız gibi de mi olamayacağız! diye
