"Şair, görünmeyeni gören kişidir. — Jonathan Swift"
"Şair, görünmeyeni gören kişidir. — Jonathan Swift"
Şuan bildiğim tek şey var; zıplasam bir daha ayaklarımın yere basmayacağına inandığım kadar kendimi rahat ve hafif hissetmem...
Üniversiteli arkadaşlarımın zevkle okuyabileceği öyküler, hacettepeli arkadaşlarım eminim daha çok beğenecekler. Çapkın Cemil'in Maceraları devam edecek...
Kimliği belli olmayan bir ölüyü toplum "öldüğünü" bile bile dışlar. "Kimliği belirsiz" de tüm ölü haline rağmen "topluma inat" yaşamı sorgulamaya başlar.
Bu da neydi böyle? Kimdi bu insanlar? Ne istiyorlardı? Ters giden neydi ? Gördüğü her şeyi kare kare gözünün önüne getirmeye çalıştı. Bir anda beyninde şimşekler çaktı! Nasıl olmuştu da bu kadar açık bir şeyi fark edememişti?
35 yaşına gelip de bir türlü evlenememiş daha doğrusu evlendirilememiş bir abinin öyküsü
Uyandi. yatagin icinde sagina soluna donmeye basladi. Sinir oluyordu bu durumdan; ama yapabilecegi bir sey de yoktu...
Ne kadar ilginç bir adamdı, ama onda bir gariplik, bir sıcaklık vardı” diye düşünerek sevgilisiyle buluşmaya gitti.Yıllardır bir insandan böyle etkilenmişliği yoktu oysa.
Sövmek istiyorum ama adam tabiatın o güzelim dekorunda aykırı şehirli bir trafik lambası gibi duruyor. Ağlamak istiyorum...ağlamak istiyorum laaan... Ağlamaklardan bir ordu kurup bu adama saldırtmak belki de...Oysa yalnızca susuyorum susuşum haykıran bir
Türkücü türkücüyü, futbolcu futbolcuyu, minibüsçü minibüsçüyü kıskanır. Ama, spor yazarı spor yazarını daha fena kıskanır. Ekmeğini, mesleğini, popülaritesini, pozisyonunu kıskanır. Gazetecilik tarihi, şiddetli meslektaş kavgalarıyla doludur.
..odadaki boş koltuklara ve sandalyelere bakarak onu buraya, bu eve getiren rüyamı, uyandığımda onu burada bulacağımı sandığımı, ama aslında uykumla birlikte biten rüyada bıraktığımı düşünüp, gülümseyeceğim.
Sabahın köründe bir zil sesiyle uyandığımda başım çatlamak üzereydi.
