"Yazmak, bir hayaletle satranç oynamak gibidir. Bazen kazanırsın, ama asla gerçekten yenemezsin." - Stephen King"
"Yazmak, bir hayaletle satranç oynamak gibidir. Bazen kazanırsın, ama asla gerçekten yenemezsin." - Stephen King"
Bazen apartman yöneticilerinede başkan dendiği oluyor. Yaşar'ın bakkal da ayaküstü sohbet ediyoruz, hem de arkadaşlar dıgıdık (At yarışı)oynuyor, iyi oynayıp iyi tutturan bir çocuk var; başkan aşşağı başkan yukarı, insanın ağzıda alıştı mı söylemeden duramıyor kelimeyi...
İçerisi geniş bir alana sahip. Masalar özenle yerleştirilmiş ve her şey çok temiz. Pencere kenarında birkaç çift huzur içinde yemek yiyor. Bahçesi de var. Açık ve kapalı alanlarıyla burada her türlü ziyafetler, düğünler, nişanlar, doğum günü partileri, iş ve toplantı yemekleri, yeni yıl ve özel günler için yemekler
Bu gün gıda piyasasında dondurma üreten bir dolu kuruluş var. Tabi ayrıca pastahanelerde üretilen dondurmalar var. Hanımların az da olsa evlerde çocuklarına yaptıkları dondurmalar var... Bu eylemlerin hepsi ekonomiye belli bir katkı sağlıyor... Siz dondurmayı mideye götürüyorsunuz, ülke kazanıyor. Dondurmanın en büyük ham maddesi süt tabi, bunun yanında
Sokrat: Maalesef zaman zaman bilimde bile skolastik düşünceye rastlanılmıştır. Bilimde Skolastisizm, eskiden her şeyi bilen bilim adamlarının bulunduğunu kabul ederek onların kitaplarını okuyup öğrenerek, tüm bilim konularını bu doğrultuda değerlendirmektir.
Meraklı Eşek Arısı: Yani kendisi araştırma ve deney yapacağına bir bilim adamına sırtını dayayıp onun görüşleriyle
Devlet otoritesinin her dediğinin geçerli olduğu toplumlarda, siya partilerin varlığı vitrinleri süsleyen manken misalinden başka bir anlam ifade etmemektedir. İşte bunun için sürekli Türkiyede demokrasinin olmayışı dile getirilmektedir.
Sokrat: Bir kişi varmış, sözleri çok sivriymiş. Yakınında bulunanlar bu bilge kişiye İfadeleriniz çok ağır geliyor, insanlar bazen kaldıramıyor efendim. Dediklerinde şu cevabı almışlar: Kütükler için keskin balta gerekir.
Yürürken aslında, arkalarında bırakmak istemedikleri, ama dönseler de göremeyecekleri uzakları terk ediyor gibiydiler
Vakitlerden Mayıs başları; yani baharın son demleri, yazın arifesi olmasına rağmen yüreklerde yaşanan sanki zemheriydi. Bahar sadece tabiata gelmişti, yüreklere değil. Bir millet amansız bir esaretle boğuşuyordu. Uçurumun kenarında asılı duran, ha düştü ha düşecek konumunda mahzun bir ülke vardı.
etrafımızda yaşayanlara kendimizi anlatmakta neden bu kadar zorlanıyoruz?
Kendi yolunu çizmeye cesaretin yoksa da sessizce izle Acaba kime? Ne fark eder?
