"Sabahın körü mü dedin? Yoksa sadece beynimin 'hata 404: kahve bulunamadı' mesajını verdiği an mı?" - Oscar Wilde"
"Sabahın körü mü dedin? Yoksa sadece beynimin 'hata 404: kahve bulunamadı' mesajını verdiği an mı?" - Oscar Wilde"
zamansız çekip giden ve bir daha da göremediğim babama ...
uzun zaman affetmediğim...içimde bildiğim...içimden silemediğim...yokluğuna sarılıp yokluğunda büyüdüğüm ...onsuzluğumu dolduramadığım boşluğuma yazdım...içimden ne geliyorsa babama söyleyemediğim...söyleyemediklerimi yazdım...
yerin doldurulamaz baba...
Baba demek...
Hayaller hep uzak anı , yaşanmamışlar acı birer hatıra olacak demek ki içimizde.
Yeryüzündeki tüm insanlar, eşit hak ve özgürlüklere sahiptir. Hiç kimsenin, bir diğerine üstünlüğü yoktur. İnsanlar her ne kadar maddi ve yetkisel anlamda farklı hiyerarşik konumlarda bulunsa da, bunlar kesinlikle geçici dünya sürecinde ki imtihan aşamalarıdır. İnsanların birbirlerine olan üstünlüğü sadece Allah’a olan yakınlıkları nispetindedir.
Yaşar Kemal
Sevginin ölümsüzlüğü…
Sahi ne zaman gerçek olur bu düşünce? Değerinden zaman bir şeylerin yitirdiği anlarda mı? Değerleri değersizleştirmek sevginin ölümsüzlüğünü infaz etmektir.Bu ölümsüzlük; Sevgide erimekle bitmekle;ölmekle mümkündür.
Gurbetteyim... Bir başımayım... Aynen Kıraç’ın şarkısında olduğu gibi.
Siz şimdi benden klasik bir gezi yazısı falan bekliyorsunuz değil mi? Asla! Ama daha iyisi olur bence klasik olmazsa. Buyurun...
beşiktaş gözün ya da kulağın sadece görevini yaptığını zannettiği o anlar... bir ses, görüntü, çağrışım. kimsenin adını bile koyamadığı, yalnız hatırlamıyoruz diyebildiği karanlık zamanlara şimdi bu denizdeki dik simge, yeniden tanıklık ettiriyor tarafsız
İllaki dövüşülecekse barış için dövülsün,öldürülecekse illaki bir şey savaşlar öldürülsün. Sıkılacaksa bir kurşun, karanlığa cahilliğe sıkılsın. Memleket diyorum ,istiyorum ki Cahit Sıtkı'nın şiirindeki gibi olsun. Böyle memleketler kuruyorum kafam da. Böyle memleketler de neşeli türküler söylüyorum. Sonra sızılanıyorum.
Sen her zaman haklıydın. İnce eleyip sık dokumadan, her cümleyi sözcük sözcük eşelemeden anlaşabilirdik. Zamanı geldiğinde susabilseydim, kendime “idare et işte ne çıkar” diyebilseydim
Ahmet Ümit
