Şiir > Öyküsel
üzgün
Cinayet Masasında Muamma Bir Kalp
Gecenin en nikotinli saatinde, dudaklarımda söndürdüğün son dal sigaranın sakıncası içerisindeyim... / Biz
üzgün
Hayata
İnanması zor ama gerçektir yazdıklarım evde yapayalnızım / Lakin şaşırtıcı olan yaşım henüz
dramatik
Hüseyin
Sıradan bir insandı. / Sıradanlıkların içinde yitip gitmemek için,bir paragrafın içine hapsetmişti kendini.
karışık
Tamda El Sallıyordum Hüzne
Alev, alev yanan yürek benimdi, / Bu yanar kor yürek senin eserindi.
olumsuz
Gülenaz...
Kolaymıydı bir anda iki farklı kültür arasında yenisine hemen alışabilmek. Kocası da zaten istemiyordu pek fazla
üzgün
Yastık Yapacağım (Nasrettin Hoca Fıkrasından)
\] \] / Akşam dönerken köye, / Hoca kalmış geceye;