Şiir > Öyküsel
üzgün
İstanbul'un Sisleri, Hüzünlerin Gözyaşları...
karşıma kız kulesini aldım, sırtım salacağa demirli... / bir bardak çayımın tadı da
üzgün
Kendince Bir Sevda
kendince bir sevdadadır gerçek şair. tek tek çıkar sevda basamaklarını. / sadece ağlar
üzgün
Elveda Türküsü
Bir yanı kar, bir yanı bahar düşlerimi al yüreğimden. / Yüreğin nerelerde, sesin
nostaljik
Sayıcı
onun işi köprüden geçenleri saymak / sonra köprüyü inşa edenlere rapor olarak sunmak.
üzgün
Hep böyle mi olacak artık sabahlar.
İlk sabahım sensiz. / Hiçbir sabah bu kadar sessiz olmamıştı evimiz.
üzgün
Hayata
İnanması zor ama gerçektir yazdıklarım evde yapayalnızım / Lakin şaşırtıcı olan yaşım henüz