Şiir > Öyküsel
üzgün
Kimsesiz Sokak Çığlığı
Sabahın beşi gibi durgun ve soğuk gözlerin. Kirpiklerinden dağılır gibi iki sarhoş. Rüzgar şiddetini arttırsa uçacak
üzgün
Kendince Bir Sevda
kendince bir sevdadadır gerçek şair. tek tek çıkar sevda basamaklarını. / sadece ağlar
nostaljik
Mezarlar
Birkaç masum anı gıdıkladı ayaklarımı dün, / Bir fıstık kabuğuna binip mazimin su
üzgün
Bir Kırgınlık,küskünlük Öyküsü Var Anlatmak İstediğim
Bir kırgınlık,küskünlük öyküsü var anlatmak istediğim / Hoş geldin geceye dönen gün
üzgün
Elveda Türküsü
Bir yanı kar, bir yanı bahar düşlerimi al yüreğimden. / Yüreğin nerelerde, sesin
üzgün
Hayatın Kundurası Kaydı
Bir kız çocuğunu sever gibi seviyorsun kaç gündür beni / kadınlığımı unuttun belli,
karışık
Güneş!
Yazmayacağım demiştim biliyorum / Sadece acıyor biraz ateşi suyla söndürmüşler gibi..
karışık
Tamda El Sallıyordum Hüzne
Alev, alev yanan yürek benimdi, / Bu yanar kor yürek senin eserindi.
dramatik
Hüseyin
Sıradan bir insandı. / Sıradanlıkların içinde yitip gitmemek için,bir paragrafın içine hapsetmişti kendini.