"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
Bilim tarihinde bilişsellik ve dogmatizm arasındaki gerilimi anlatan bu metin, Ortaçağ'da kilisenin etkisindeki skolastik düşünceden, Rönesans ve Aydınlanma ile gelen deneysel bilime geçişi özetliyor. Metin, otoriteye dayalı bilgi üretiminin sınırlarını ve modern akademideki benzer kalıpların varlığını sorguluyor.
Bu metin, insan olma ve uygarlık kavramlarını kuantum fiziğindeki süperpozisyon kavramıyla ilişkilendiriyor. Her hareketin, bilinçli veya bilinçsiz olsun, çevresiyle etkileşim içinde olduğunu vurgularken, varoluşun sınırlarını ve dış bağlantılarını sorgulayan felsefi bir düşünce akışı sunuyor. Kolektif hafıza ve bireysel eylemlerimizin öngörülemeyen sonuçları üzerine derinlemesine bir düşünce yolculuğu.
Bu metin, insanlık tarihindeki epistemik yapıların (din, bilim, hukuk) nasıl yardımcı araçlardan otoriter sistemlere dönüştüğünü analiz ediyor. Yapay zekanın da şu anda benzer bir dönüşümün eşiğinde olduğunu, ancak diğer tarihsel örneklerden çok daha hızlı, geniş ölçekli ve tarafsız görünümlü bir şekilde bu süreci yaşadığını vurguluyor. Yazı, YZ'nin stratejik
Eskiden göz ardı edilen kolektif yaşam anlayışı, ikili karşıtlıkların (durağanlık-hareket, değişim-atalet) birliğine dayanır. Parça ve dalga gibi, kesikli süreklilik prensibiyle hareket eden toplumsal yapılar, geçmişten geleceğe akan bir enerji oluşturur. Bu düalite, insanlık tarihinin derinliklerindeki kolektif bilinci ve zamanın akışındaki sürekli dönüşümü simgeler.
"Kriz Durumundaki Bilim Anlayışı" modern eğitim sistemlerinin bilimi sayısal metriklerle sınırlandırmasını eleştiriyor. Metin, bilimin özünde merak ve toplumsal dönüşüm barındıran bir faaliyet olduğunu vurgularken, günümüz lise eğitiminin öğrencileri pasif bilgi alıcıları haline getirdiğini savunuyor. Yazı, bilimsel düşüncenin temellerini yeniden inşa etmek için alternatif bir yaklaşım öneriyor.
Bu metin, varlık ve varoluş kavramlarını sınırlar üzerinden ele alırken, sanatın toplumsal hafızayı koruma işlevini vurguluyor. Somutun bilinemezliği, zihinsel boşluklar yaratır ve bu boşluklar potansiyel etkileşim alanlarıdır. Hakikat ve gerçeklik arasındaki farka değinen metin, zihinsel kavramların gerçeğin tam yansıması olmadığını, ancak ona yaklaştığını "zihinsel köpek" örneğiyle açıklıyor.
Psikolojide bu uyumdan söz eden ilk yazar, Carl Gustav Jungdur. Çalışmalarında Nietscheden ve Doğu felsefesinden etkilenen Jung, sözünü ettiğim elbiselere arketip diyor. Yani tanımlanmış benimize uygun olarak giyip durduğumuz elbiseler bilinçli yanımızı, giymeyip gardropta beklettiklerimiz ise bilinçdışımızı oluşturuyor. Jung psikolojisinin esas amacı; bilinçli aydınlık yanımızı tanımak ve yardıma
Evrim kuramının ilginç bir yanı da herkesin onu anladığını zannetmesidir. Bunda hemfikiriz
Köleci sisteme gelene kadar doğada alçak ayı, salak kertenkele, namussuz maymun, şerefsiz arı, müfteri inek, vicdansız bir sincap, çok vicdanlı bir kurt gibi en aşırı uçlar içinde alçalan; en aşırı uç içinde yükselen veya yalancı olan hemcinslerimiz de yoktu.
Füruzan
