"İnsan, anlattığı hikâyeler kadar yaşar. — Gabriel García Márquez"
"İnsan, anlattığı hikâyeler kadar yaşar. — Gabriel García Márquez"
Son olarak ben diyorum ki,
"Hey güzel insanlar, yüreği sevgi dolu, sımsıcak insanlar. Uzatın ellerinizi. Size çok ihtiyacımız var. Bizi yalnız bırakmayın. Hiçbir yerde Nükleer Santral kurulmasın. Ne olur uzatın ellerinizi. Bizi sakın unutmayın.."
Göl, tüm bedeniyle şefkatle sarar sarışın, esmer ve kumrallarını. Kıyılarında koşuşturanların bacaklarını yalayan sular serinletiverir.
Noel Baba gibi masalsılaşmış şahısların tarihi gerçekliğini iki kere iki dört eder kesinliğinde ortaya koymak çok da mümkün gözükmemektedir
Hedefe tırmanmak... Zirveyi adım be adım hesaplayarak tırmanmak. Nefes nefese bir tırmanıştan sonra soluklanırken, geriye dönüp bakmak. Ve zirvede ; başlangıç noktası gittikçe küçülürken o nispette büyümek. Varılan noktada hissedilen gurur, ayaklar altındaki seyre eş şimdi. İşte, o en tepedeyken alınan keyif bütün yorgunluğa değiyor artık.
Sonsuz ve evrensel doğamızdan (Yaratılmış iyiliklerle bütünlüğümüzden) tek Yaratan'a inanan bir hakikate doğru derin bir yolculuk içerisindeyiz. Bu yolculuğun dışında yürüyenlerle beraber yürümek bence o kadar da doğru olmaz.
Görünen ve görünmeyene ait tek hak din İslamiyettir. Bu yüzdendir ki, hak olan, hakikat olan değerler en
Neyin peşindeyiz? Ne ölüden ders çıkartabilmekteyiz ne de diriden...Kördüğüm yumağı haline gelmiş insanlık...Sistem maalesef firavunların ölmesine müsaade etmiyor....Yeni firavunlar yeni
Bu kentte sokaklar, yağmurun geceye söylediği şarkıları dinleyerek uyurlar. Yağmur sabahın perdesini araladığında motor sesleri Varilci Sokağında yankılanır. Tersanede palamut, kıraça ve çinakop kasaları yaldızlanır. Sinsi bir ahmak ıslatan saçlarımızdan
Hayatı yaşarken, bir çok nesneye ihtiyacımız olabiliyor.
Kabul ve retlerimiz, zamanla değişebiliyor.
Ahirimiz ve zahirimiz, zihnimize denkliğini kaybedebiliyor. Teslimiyet ve sadakat, kişilik yapısına göre önemlerini kaybedebiliyor.
“Seyahat ediniz sıhhat bulunuz”…
Peygamber Efendimiz(sav)’in bu tavsiyesinin günümüzde daha çok ihtiyaç duyulmaktadır. Zira, şehirlerin yaşam şartları teknolojik gelişmeler ve modernizmin getirdikleri insanımızı stres denilen çağın hastalığı ile tehdit etmektedir. Bu hastalıktan kurtulmanın en önemli ilacı da seyahat olmalıdır, diye düşünüyorum
Nemrut’a gitmeyi dağ
Deniyordum, dönüyordum, dalıyordum ve bir daha saate bakıyordum, çok fark eden bir şey olmamıştı şimdide 5.35’i gösteriyordu. Kalkmalıydım, zorundaydım, zamanı durduramazdım, oyalanazdım, duyarsız kalamazdım
Genlerimizdeki Virüsler ne iş yapar? Budistler Ateist midir? Maymun Ayumu'nun Hafızası'nın Güçlü Olması ne anlama geliyor? Bu ve benzeri sorulara cevaplar..
Ağaç daları yalnızlığa hazırlanıyorlardı.
Zamanı dolan yeşil yapraklar, çaresizlerdi…
Derman buldukları dalları, terk etmek zorunda kalıyorlardı.
Bir küçük nilüfer gibiyiz...Gölden bağımsız gibi görünsek de tamamen ayrılmaz köklere göle bağlıyız.
Sordum kendi kendime..Ya her gün yaşasak bu cehennem sıcaklarını hâlimiz ne olacak?Düşünsenize 90 günlük yaz mevsiminin her günü aynı sıcaklıkta geçiyor.Bu sıcaklıklara nasıl dayanabilecektik bunca nem baskısı altında?
Ada ile Eda, aile içinde kendilerine en yakın gördükleri babalarına açmaya karar verdiler, aşklarını.İkisinin de babası ile arkadaş gibi samimiyetleri vardı çünkü..
Ateşe verdiğimiz kürenin acı çığlıkları arasında kaybolmaya yüz tutmuş bir ağaç...
