"Yarınki gazetede intihar ettiğimi okursan, bil ki bu sadece pazarlama stratejimin bir parçasıdır." — Oscar Wilde"
"Yarınki gazetede intihar ettiğimi okursan, bil ki bu sadece pazarlama stratejimin bir parçasıdır." — Oscar Wilde"
Victor Jara'nın kesilen elleri bizim elllerimizdi. Engizisyon mahkemeleri aslında bizi yaktırtıyordu o yağlı odunlardan oluşan kor ateşlerde. General Franco aslında bizim insanlığımıza darbe indiriyordu. Moğollar Bağdat'ı aldıklarında bizi yağmalıyordu...
Dışarı bakıyorum,canım sıkılıyor. Hiç çıkmak istemiyorum o an yataktan ama hayat devam ediyor. Bir koşuşturmacadır başladı bile çoktan sokaklarda...
Bakın duvarlara!
yaptıkları rengarenk suluboyaları, karası, erguvanı, alı …evet kırmızı şapkasıyla ormanda kaybolan kız masalını anlatan masalcılarıyla uyumamışlar mıydı?
Ülkemizde ve dünyada yaşanan enses ilişkiler içinde bilhassa küçük çocukların ruh sağlığı bozulmakta... Son yıllarda sıkça söz edilen bebek-çocuk istismarları, tacizler, tecavüzler bir anne olarak beni de son derece yaralamakta. Yüreğimdeki öfkeyi ve isyanı dile getirmek için bu konuyla ilgili kurgulayıp yazdığım bu denememi paylaşmak istedim. "Hayvan sözünü
Mutluluk adlı ülkede yaşayanlar,geceleri sadece pembe rüyalar görüyorlarmış.Mutsuzluk nedir bilinmeyen bu ülkede bir gün bir genç,ülkenin başkentinin en işlek meydanında "Mutsuzluk da vardır! "diye bağırmış...
Sovyetler Birliği’nin ne kadar büyük bir devlet olduğunu hiç düşündünüz mü? Ne İskender başardı bu büyüklüğü ne de kadim Roma! Elinize bir atlas alıp bakın; tabii atlasın biraz eski olması gerekiyor. Tek kelime ile müthiş!
Birileri gibi, orda burda, karşıt cins bulup gecelik sex ihtiyacımı karşılarım düşüncesiyle gittikleri partilerde köpekler gibi, dans edip içmemişler.
Bir ülke düşünün.Aynı topraklarda koyun koyuna yaşayan.Fakat farklı renklere sahip yaşayan insanları,farklı diller konustukları.Onları kendileri yapan bu farklılıklar ise düşmanlıkları.Bir taraf vuruyor,öteki savruluyor.Bir taraf çığırdıkça,diğer diller susuyor....
Tarihin kayıp günlüklerinden birinden notlar...
George Orwell’ın 1984 isimli romanı üzerinden tarih, adalet, demokrasi ve gerçeklik üstüne.
Şimdi tekrar başa dönelim.Adamlar mahvetme ve inançsızlaştırma yolunda gayet başarılı ilerlemiyorlar mı?
Ölen polisin çırpınan ailesini, küçücük kızının ‘’Babamı istiyorum’’ diye iç çeke çeke ağlayışını iç burukluğuyla izlerken ‘’Artvin’de böyle bir şey asla yaşanmamıştır, asla da yaşanmaz…’’diye düşündüm.
Düşüncelerimin etrafında dönüp dururken baktım nerelere gelmişim... Sabredin biraz... Anafikir orada...
Kemal Tahir
