durup durup çüşş diyorum nedense!.

Kalabalık içinde yalnız hissetmenin tarifi: Konuşacak çok şey varken dinleyecek kimsenin olmaması. Güçlü görünmeye alışan birinin yorgunluğunu fark eden olmayışı. Bu özel yalnızlık anında kişi kendisiyle baş başa kalır, birikmiş duygularıyla yüzleşir, ama içindeki sesi bile kendine duyuramaz. Bazen yalnızlıkla savaşmak yerine, onu kabullenmek gerektiğini anlatan içten bir

daha ne duruyorsunuz!..haydi beh!..

Neden insanlarımız kendi kabiliyetlerini geliştirmenin yollarını merak edip aramaz? Ya da neden insanlarımız kendi yeteneklerini geliştirip beslemek için yan desteklere ihtiyaç duymaz?

Bir kişinin zihinsel yolculuğunu anlatan bu içsel monolog, kendisiyle yüzleşme sürecini etkileyici bir şekilde tasvir ediyor. Karanlık sokaklarda dolaşan anlatıcı, kendi iç mahkemesinde "büyük ihmal" suçuyla yargılanıyor ve sonunda kendisini sevmeye, sınırlar koymaya "mahkum ediliyor". Metafora zengin bu metin, kişisel gelişim ve kendini keşfetme yolculuğunu derin bir şekilde

Dünyayı, hayatı, insanı çözdüm dersin ya( her ne hikmet ise ara sıra başa gelir), yalan, içindeki coşkulu dalgalanmanın uydurması.

Doldum taşmalıyım.

Bazen uzun gelir yaşam süren, an olur bitsin istersin. Bazen ise uzatmaları dilersin. Nasıl bir ikilem ise...
Umutların, hayallerin, tüm yapmak istediklerin sırt çantanda biriken yükün olur. Ağırlaştığında tek tek çıkarıp atmak zorundasın. Hayat işte.

Pandemi, ruh ve beden sağlığımızı nasıl da etkiledi? Hadi hep birlikte bir hatırlama yolculuğuna çıkalım.

Acaba yazdıklarım bir incir çekirdeğinin içini dolduruyor mu diye kendi kendime soruyorum sonra yazıp çizdiklerime bakınca doldurmayacak şeyler olduğunu düşünüyorum. Küçük, basit ve önemsiz konulardan söz açıyormuşum, onlar üzerinde zaman kaybediyormuşum gibi geliyor bana

Zayıflar ölürken, hayatları param parça olurken her şey olağan da, gücü olan kötülerin burnu kanadığında, kanatıldığında niye onları cezalandıranlar kötü oluyor?

İnsan psikolojisinin derinliklerine inen bu metin, hepimizin içindeki 'kusursuz benlik' yanılsamasını ve kendimizi hep haklı görme eğilimini eleştirel bir dille ele alıyor. Fedakarlık ve iyilik maskesi altında saklanan bencilliğimizi sorgulayan, düşündürücü bir öz-eleştiri metni.

Genel de çoğu kişi yaz tatilinde kitap tavsiyesinde bulunur ama ben böyle düşünmüyorum. Çünkü bana göre kitap okumanın herhangi bir mevsimi yoktur. Okumak isteyen için yazın, kışın da pekâlâ kitap okunur. Hem, Borges; Ben kendi payıma hazcı bir okurum; bugüne kadar tek bir kitabı bile yalnızca eski olduğu

Bir de bağırsam

İnsanı ve insan doğasını anlamaya çalışmanın zorluğunu, bireyin kendisiyle yüzleşmekten kaçışını ve toplumda kabul görme arzusunu derinlemesine irdeleyen düşündürücü bir metin. İnsan ruhunun karmaşıklığını ve varoluşsal çelişkilerini samimi bir dille ele alıyor.

Bu kadar hırs, hava, kibir kime ve de niye? O zaman niye bu rahatsızlık benim bildiğim yolda ilerlememe?

Korkularımızla yüzleşme, değişim ve büyüme üzerine samimi bir düşünce akışı. Yazar, kendi deneyimlerinden yola çıkarak, karar verme süreçlerindeki zorlukları ve cesareti ele alıyor. Geç kalmanın değil, hiç adım atmamanın asıl sorun olduğunu vurgulayan, cesaret verici bir metin.

Normalde sevmiyorum bu konularda yazmayı Ama toplum olarak aklınız ve fikriniz bu alanda diye biraz maya çalmadan da rahat etmeyeceğim. Merak etmeyin, ben eşeğe ters binmem Adam gibi kara atımı gün batımı eşliğinde sürer, efendi gibi giderim.

Bu teknoloji yalnız yalan yakalamakta değil eğitime de uygulanırsa, bir matematik öğretmeninin anlattığı konunun ne kadarının anlaşıldığını, sağlık sektöründe ise kalp ritimlerine ek olarak, stres seviyelerinin, ruh hallerinin öğrenildiği bir duruma dönüşür.
Peki dünyada bunu politikacıların duygularını açığa çıkarmak için kullanabilir miyiz?

Zavallı torunum! Ona, ailesi olarak verdiğimiz değerin keşke binde birini Milli Eğitim Bakanlığı verebilseydi. Çoluk çocuğumuz bu çarpık düzenin, milli eğitimin yazboz politikalarının kurbanı olmasaydı.