Yazamamak
lütfen,
pijamalarımı çıkarmak istiyorum
içimde birşey yok,
evet yanlış duymadınız yok,
sizin var mı?
"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
lütfen,
pijamalarımı çıkarmak istiyorum
içimde birşey yok,
evet yanlış duymadınız yok,
sizin var mı?
.....eve gittim tam yatmaya hazırlanırken birer birer içimdeki çocuklar dökülüverdi eteklerimden....
Bir gün kulaktan kulağa bir haber yayılmaya başladı. Márquez yeni bir roman yazmıştı ve ilk Küba’da basılacaktı. Bu sebeple de Küba’ya gelecekti. O anda ne düşündüğümü bugün gibi hatırlıyorum. ‘Demek ki ben buradayken gelmiş, Fidel’
Lafı uzattım yine. Kendi tarihimi bırakacağım bir posta kutusunun önünde duruyorum şimdi. Şu elimde tuttuğum ve toplamı yirmi bir adet olan mektupları birazdan kutuya bırakacağım. Benim posta kutumun, bu ülkede yaşayıp, kendi posta kutusunu yetim bırakan
İki insan arasında da aşı mevsimleri varmış, ..
O dal kalınlaşmadan başka kollar atmadan işte yıllanıp yaşlanmadan....
Filizlerden seçilirmiş aşı ..
Filizken....
Hemen her konuda bilgileri var, ya da soracak soruları… “Pat” diye soruveriyorlar, siz “Küt” diye kalıveriyorsunuz…
Bir ülkedeyim.
Yaşıyorum ama aynaya doğru...
Ülkem sınırlarım değil,
ama kendisi;
sınırlarının toprak toprak altında...
Kedinin kasapla olan dostluğu, kasabın etlerle olan tanışıklığına kadar uzanır.
Beynimin tavanarasında tozlu sandukaya yatırılmış sözcüklerle nikah tazeledi bilincim.
Beni bilindik anlamda kötü, polisiye, akademik ya da başka herhangi bir suça ya da basitliğe itmeyen ve benim dışımdaki bireylerin ise ancak benim iznim olan kadarına ve izin verdiğim müddetçe tanık olabildiği karanlığımın kişisel manifestosu yazılacağı g
Hayatımın neresinde başladı,yaptığım hataların yüzüme vuran yağmuru. Fırtınaların bedenime verdiği sancı ne zaman silinecek hayatımın, yağmur damlalarıyla ıslanmış penceresinden.
Global yalanların kentsel neferleriyiz. Kürsüler, takım elbiseler, kurşun askerler, şirinler, önemli(!) gün ve haftalar.. tam olarak tasarladığım bu değildi! Şimdi tek sorunum zaman…
Geceden kalma karanlık bulutlar çullanıyor sırtıma buram buram canım acıyor uyuşuyor bacaklarım cimri ellerim bırakmak istemiyor tuttuğu resmi siyah beyaz kenarları yanmış ...
Siz hiç birinin yanağını öperken hem dudağın hem de yanağın size ait olduğu hissine kapıldınız mı?