"Uyanmak için erken, ölmek için geç, kahve için tam zamanı." – Franz Kafka (kurgusal)"
"Uyanmak için erken, ölmek için geç, kahve için tam zamanı." – Franz Kafka (kurgusal)"
Bir de çok önemli olan şu konu var ki her taş da her kuşu düşürmeye yetmiyor. Güvercinlere ya da serçelere atılan taşlar ile leyleklere veya kartallara atılan taşların saf dillilikle aynı büyüklükte olduğunu düşünmüyorsunuzdur, umarım... Hele de devekuşlarını filan taşla vurmaya kalkmayın, zaten onlara kimi zaman deve, kimi
Hava kapalı, deri ciltli sözlüğüm de. Havayı açamam ama sözlüğümü açabilirim. Elimi çağırıyorum. Kelimelere çağırıyorum parmaklarımı. Artık mevsim de döndü. Şimdi başıma gelen ne varsa hepsini hayra yorma zamanı A ile Z arasında gidip geliyor dünya.
İyi de Ali ata bakarken bu at Aliye hiç huysuzluk çıkarmadı mı? Hiç çifte sallayayım demedi mi? Ali'de dönüp ata ''Ben senin tay olduğun toy olduğun zamanları da bilirim kerata.'' dememiş midir? Kara tahta da bunları yazmak için o küçücük ellerimizle ne tebeşir tozları yuttuk. Şimdilerde kara tahta
Mahir Ünsal Eriş
ben bu yazıyı kaleme alırken her daim insan yaşamında hiçbir şekilde mücadelelerinde büyük kayıplar yaşanmaması gerektiğini göz önünde bulundurdum özellikle cehaletin insanoğlunu uğratmış olduğu zararı ziyanı satırlarıma döktüm ve bir ömür haklı mücadelemizin kayıplarla sonuçlanmasına şahit olmak istemedim ve değerli okurlarım için bu yazıyı yazmak ihtiyacı hissettim.
Varoluşun yarattığı sıkıntıları, problemleri, acıları, soruları çözümlemenin tek bir yolu var: Varoluşçuluk. Özgür düşünceye dayanan, her türlü otoriteyi reddeden, insana varoluşunun farkında olmasını sağlayan bir varoluşçu anlayış.
ben bu yazımı siz değerli okurlarımı bilgilendirmek amacı güderek ve sizlere faydalı olabilmek için kaleme almış bulunuyorum ve diyorum ki hiçbir zaman sözlerinizin ağırlığı altında ezilmeyin tükürdüğünüzü yalamak zorunda kalmayın birileri tarafından zorunda bırakılmayın
Varlık içindelik mi yoksa mermamet içindelik mi?
Dünya merhametli ve iyi insanlarla güzel.
Bu kısa metin, toplumda var olan farklı kadın kimliklerini karşılaştırıyor. Bir yanda özgür ruhlu, sınır tanımayan "üçgen kızlar", diğer yanda ise kurallara sıkı sıkıya bağlı, mükemmel görünmeye çalışan kadınlar. Yazar, bu iki uç arasındaki çelişkiyi ve gerçekte "özgür ruhlu kızların" nadirliğini sorgulayarak toplumsal beklentiler ve bireysel kimlik arasındaki
Herkes tıpkı mitolojideki Hera gibi anne olamaz, olmamalı da Sonuçlarını tarih boyunca gördük, görüyoruz ve göreceğiz de Geri kalan gerçek anneler ve bencilliğini aşan kadınlarımız ise iyi ki var.
Ahmet Altan
